Rèquiem etèrna o Giani; pò a’ chèst’an
m’ s’ è rampegàcc sö ché piö che olentéra
sènsa gran prémi e sènsa gna guadàgn
però chèsta südada tat sincéra
la gh’ à portàt ché sö a chèsta cesìna
per stà impunì con té compàgn de prima.

Mé só convinto che te gh’ é ‘l sentùr
de cóme i nòs-cc pensér issé cümpìcc,
i sìess impregnàcc de sto dulùr.
Quach lacrimù i gh’ è e m’ i tègn scundìcc,
m’ i tègn de banda cóme m’ tègn guarnàcc
töcc i momèncc piö bèi con té passàcc.

Rèquiem o Giani, o l’ è mèi di Glòria,
giösto perchè te sét riàt là sö
dóe ‘l Paradìs l’ è piö de öna vitòria
e a guadegnàl ghe öl pròpe de piö
de sta salida ché söl Còl del Gal
indóe m’ tróa ü amìs pròpe speciàl.

I è za dù agn ma l’ par apéna iér
ol dé che t’ ét scalàt ol Paradìs.
Infìn sö ché l’ è miga per doér
che i è riàcc töcc quancc i tò amìs;
ma per chèl tal vergót o calaméta
che l’ éra dét in té e amò l’è ‘n véta.