Ispiràcc de Montalbano
m’ à ciapàt ‘l aeroplano
per rià drécc a Palèrmo
dóe che Dio ol Padretèrno
l’ à somnàt i sò marvée
cóme i föss Sante Lössée.

Sura st’isola issé bèla
in sinquanta i sfregasèla
i è sbarcàcc pròpe bèi-bèi
cóme tance Pirandèi
próncc a fà la giösta part
impunì a la Enrico quart.

S-ce sinquanta personagi
no i sircàa di miragi
tanto méno quach autùr
che i pedalèss per lur.

De gigàncc de la montagna,
prima ‘n sèla e pò a la scagna
i à südàt e i à maiàt
e pò i à a’ sacramentàt
sö la bici e söi salide
lónghe lónghe e mai finìde.

S-ce cinquanta personagi
col girà di röde e ragi,
sèmper dègn del Pirandèl,
i öcc i s’ è ‘mpienìcc de bèl;
mèret di organisadùr,
sfregasèla pò ach a’ lur.

Bé guidàcc, a l’ è de dì,
m’ à püdìt issé gudì
tüso i góle de Alcantara
dóe ó capìt che ché se impara
che in di siti dóe gh’ è pas
sèrte ólte l’ è mèi tas
e metìss ü fiur in bóca.
E a chì a l’ ghe pertóca
sto pensér impó traslàt
l’ ó zamò desmentegàt.

Riturném amò ai visiù
tüso ol Dòm de Cefalù,
i bèi fröcc de la natüra:
fìch, banane, söche, erdüra,
tra la ìt, la làa e l’öa
dóe impunì m’ à fàcc la cöa
sóta ‘l Ètna a sto vulcano
ólt masséss stèss de ü titano
ch’ l’ éra ü di nòs-cc bersài.

Col bretì sènsa i sonài
e col fiur föra de bóca
co öna us impunì róca
gh’ è chì l’ dà sto strà consèi:
- Turnì ‘ndré, scoltém, l’ è mèi.
Turnì ‘ndré, a ghe la fì piö.
L’ è tròp düra indà là sö! -

Ma perchè, o pòrca sidèla?
No m’ à fàcc pò a la forsèla
de Mandrassi e de là ‘nsima
no m’ s’ è ‘ndàcc a Taormina?…

Giösto ché m’ s’ è fàcc in quàter
per göstà chèl bèl teàter
sò di gréci ai tép antìch,
per lo méno issé ó capìt,
e pò dóe che ol Pirandèl
l’ gh’ à metìt a’ del sò bèl.

Insèm col bèl me mèt i sciure,
sfregasèla pò ach a’ lure
sura ‘l tàndem e al volànt
ch’ i à sgobàt sensóter tant:
öna in pónta de pedài
l’ótra in tanghi e d’óter bai.

In di templi de Agrigènto
cugnussìt a m’ à ü portènto
cicerù ecessiunàl
de strütüra e de verbàl
istruìt a prima vista
e col bao d’ èss milanista
tat de fà passà ‘l Guttuso
per medià cóme ol Gattuso.

M’ à incontràt pò ol Tevené
e m’ gh’ à dìcc söbet issé
col francés d’la Val Brembana:
- Ma che bèla setimana,
uì monsiö, che gran surprìs
troàss ché de vis a vis.
Nóter sfregasèla equìp,
pò ach a vù avrì capìt
m’ bramerèss öna fotó
‘nsèm con vù a tüso cadó
de guarnà per vòst ricòrd…-
E lü: - Uì! - L’ gh’ à dìcc - Dacòrd! -

Squase ‘nfi a la conclüsiù
dòpo töte ste impressiù
dét de mé pòss anche dì:
pènsa impó o Giacumì
töt l’ è indàcc pròpe per bé.
No s’ püdìa mèi de issé
e ol mèret l’ è de lur
di nòs-cc brae organisadùr.

Àrdei lé, i ghe grigna i öcc
e a l’ è giöst che i góde i fröcc
di fadighe che i à fàcc.
‘N del vedìga sudisfàcc
i è alégher e contécc.

‘L Pirandèl ciape amò a fécc
giösto adès che töt l’è ‘n pórt
e m’ s’ è za al aereopórt.
Per premià i nòs-cc registi,
personagi e pò a’ ciclisti,
a m’ se spòsta töcc al bar
per brindà co ü bèl amàr
o magare co öna bira…
Gh’ è ergü che l’ se ritira?…
Gh’ è nissü che l’ se fà inàcc?
M’ s’ è issé pròpe strepelàcc?…
Fém per bé öna ròba giösta:
sirchém föra co la bösca
chì che l’ gh’ à de urdinà.
Al momènt pò de pagà;
ü, nissü o sentoméla
sènsa dì com’ è o com’éla,
a tö föra ü nòm a bòt
de sigür a l’ vé fò ‘l Cròt.

(2002 – settimana ciclistica
in Sicilia


Amleto